موسیقی فاخر - موسیقی نا فاخر و روان ما

شاهین سلیمانی، پژوهشگر فرهنگ و هنر

دوشنبه 18 مرداد 95.روزنامه همدلی .
موسیقی فاخر - موسیقی نا فاخر و روان ما

به موسیقی مورد علاقه ی افراد احترام می گذارم، اما متاسفانه دانش زیباشناسی موسیقی و علم music therapy اینگونه نگاه نمی کند.
هر موسیقی به تناسب : ریتم، فواصل، رنگ صوتی سازهای مورد استفاده و چند فاکتور دیگر، تاثیرات متفاوتی روی هر فرد می گذارد. برخی موسیقی ها اضطراب فرد را بیشتر می کنند و برخی آرامش بخش ترند. برخی شادی می آورند، برخی غم آورند...البته عموما نمی شود به صورتی کلی obectiveدرباره ی آن نظر داد، اما می توان تاثیر آن را در اکثریت افرادی که آموزشی برای پرورش مهارت های شنیداریِ موسیقیایی نداشته اند، بررسی کرد.
مهم است که در بیشتر زمانها به چه موسیقی گوش می کنید. البته در برخی تحقیقات به نتایجی رسیده اند که افرادی که گوش های پرورش یافته تری دارند، با بخش های منطقی تر مغز به شنیدن موسیقی می نشینند و دلیلِ روی مخ بودن این افراد هم همین است ! که نمی شود باایشان بنشینی یک آهنگی گوش کنی و حالش را ببری!
اما افرادی که آموزش شنیداری خاصی برای گوش دادن به موسیقی نداشته اند، ( مهارت های نت خوانی، ریتم خوانی، دیکته موسیقی و...) معمولا با بخش های هیجانی و عاطفی تر مغز به شنیدن موسیقی اقدام می ورزند، زین لحاظ است که موسیقی برای ایشان تاثیرات ناخوداگاه بیشتری به همراه خواهد داشت. اریک جنسن Eric Jensen در کتاب تاثیر موسیقی بر مغز Music With The Brain In Mind ( ترجمه ی آذرگرگانی ، نشر ویرایش ) می گوید : « گوش کردن کلی به موسیقی در افرادی که موسیقی نمی دانند، نیمکره ی راست – کورتکس شنوایی را فعال می کند و در افرادی که موسیقی می دانند، نیمکره ی چپ -کورتکس شنوایی را فعال می دارد.» مثلا گوش دادن موسیقی های غم آور و اندوهناک ( موسیقی که تحریک کننده ی هیجاناتی است که خُلق moodرا پایین می آورد )، تا جایی که به تخلیه ی سالم هیجان های منفی کمک کند، به نظر مفید می رسد ( بهتر است در این مورد نظر درمانگرتان را هم جویا شوید )، اما همین موسیقی وقتی خوراک هر روز و شب من شود، یا احتمالا من دچار نوعی افسردگی حاد هستم، یا احتمالا مسئله ای در دل برای گفتن دارم که مجالی برای بُروزش نمی یابم. یا در مورد موسیقی های شادی آور ( موسیقی با بار هیجانی بیش از حد مثبت! و بالا آورنده ی خُلق ) منظور همان موسیقی های تزیین کننده ی مجالس جشن و پایکوبی(موسیقی خالتور халтура) می توان گفت ( یعنی شاید همیشه و در همه وضع نتوان گفت):« "علاقه ی بیش ازحد" به این موسیقی ها هم نشان دهنده ی نوعی سرکوب یا کنار گذاشتن برخی احساسات می تواند باشد، که بخش آگاهِ ما Consciousness mind تلاش دارد با به پا کردنِ خاک و گردو گبار بیش از حد، نبیند چه خبر است و اصلا کی به کی هست تو این زندگی ! »
حالا چیکار کنیم، موسیقی گوش نکنیم ؟ پیشنهادِ کاملا شخصی من این است که سعی کنید موسیقی را حرفه ای تر بشناسید. می توانید برای این مهم به نزدیک ترین آموزشگاه موسیقی نزدیک به منزل تان رجوع کنید و به یاری یک مدرس موسیقی خوب، تلاش برای شناخت حرفه ای تر موسیقی را آغاز کنید. بعد از این رخداد مهم در زندگی شما، خبر بد این خواهد بود: «احتمالا دیگر از موسیقی هایی که پیش ازین از آن لذت می بردید لذت نبرید !» احتمالا ذائقه ی موسیقیایی شما تغییر کند و البته خبر خوب :«شروع می کنید به گوش دادن موسیقی هایی که قبل از آن هیچ علاقه ای به آنها نداشتید و اتفاقا اصلا به نظر شما برایتان خستگی آور و ملال آور هم بودند!» اما هم اکنون آن ملال تبدیل می شود به نوعی خردمندانه تر شنیدن موسیقی. به قول استاد قمشه ای: «هم اکنون شما کوک شده اید!» روان تان والایش یافته و دیگر به هر نوایی گوش نخواهید سپرد. اکنون مغز به مانند یک یک تیونرِساز ( ابزار الکترونیکی برای تنظیم کوک ساز) عمل می کند واین کوک شدگیِ بخش های شنوایی مغز شما، احتمالا ( و نه همیشه ) می تواند شما را به سمت شنیدن موسیقی های بهتر راهنمایی کند. موسیقی می تواند به عنوان یکی از بهترین ابزارهای آرامش روح و روان شما، و همچنین یکی از مخرب ترین وسایل آرامش روح و روان شما کاربری داشته باشد!

پ.ن : دلیل به کاربردن معادل های انگلیسی و روسی کلمات، کمک به پی بردن مفهوم دقیق ترمتن بوده است.

لینک خبر : http://www.hamdelidaily.ir/index.php?year=1395&month=05&day=18&category=12&

تحلیل های ذهن من ...