چونانی ققنوسی باش ...

چونانی ققنوسی باش ...روزگاری می بینی که باید رفت، آن لحظه می روم و روزگاری دیگر به نوعی دیگر پیدا می شوم ...
آموخته ام بمیر قبل از مردن و زنده شو قبل از زندگی ...
اموخته ام تا نمیری زنده نخواهی شد ...
پس مردم و رفتم و سعی کردم نوع دیگری باز گردم ... روزگاری پیش بود ... چیزی می خواندم ... می گفت که مرد سفر بایستی دست نیافتنی باشد...پس به فرمی خاص شکل نگیرد و بتواند هر آن از صورتی به صورتی دیگر بدل شود و هر صورت زنده تر از دیروز ... پس از آن آموختم، تا آن زمان که " نابودگر " زنده نشود، " آفرینشگر " به وقوع نخواهد پیوست و آن زمان که آماده ی از دست دادن نباشی، به دست نخواهی آورد ...
پس آن کس که بسیار دارد، سخت تر می دهد و آن کس که هیچ ندارد، دائما در حال بخشندگی است ...
پس وقتی بیش از حد هستی ... بیش از حد بیداری ... آنگاه است که وقت خواب است و وقتی زیادِ خواب هستی، وقت بیدار شدن ! ...
زندگی شاید تماما معامله ای باشد، بین آن چیزهایی که می توانی بمیرانی، و آن چیزهایی که می توانی زنده بداری ...

و "قهر"... که اخلاق مردان نیست ...
و "خستگی" ... که همیشه با یک مرد هست !
و "تنهایی" ... که اصلا از آن یک مرد است ...

و ایثار ...
زمانی است که با تمامی منزل های بالا، حرکت کنی و پیش روی...

تحلیل های ذهن من ...